Fot.1. Blizna siatkówkowo-naczyniówkowa; końcowe stadium wysiękowego AMD.

 

Fot.2. Zanik geograficzny - końcowe stadium postaci suchej AMD.

 

Fot.3. Wysiękowe AMD.

 

Fot.4. Suche AMD - druzy.

 

Fot.5. Angiografia fluoresceinowa
- postać sucha AMD, druzy.

 

Fot.6. Angiografia fluoresceinowa
- postać sucha AMD, druzy.

 

Fot.7. Angiografia fluoresceinowa
- zanik geograficzny.

 

Fot.8. Angiografia fluoresceinowa
- faza wczesna wysiękowego AMD.

 

Fot.9. Angiografia fluoresceinowa
- faza póżna wysiękowego AMD.

 

DIAGNOSTYKA AMD

W diagnostyce AMD główną rolę odgrywa dokładne badanie dna oka z wykonaniem kolorowych zdjęć, angiografia fluoresceinowa, angiografia indocyjaninowa
i optyczna koherentna tomografia. Wykonuje się również pole widzenia i USG.

 

KOLOROWE ZDJĘCIA DNA OCZU


Mają znaczenie dla rozpoznania schorzenia
i monitorowania leczenia (fot.1-4).


 

ANGIOGRAFIA FLUORESCEINOWA (AF)

Niezastąpiona przy rozpoznaniu AMD i doborze metody leczenia od wielu lat jest angiografia fluoresceinowa. Opiera się ona na zjawisku fluorescencji - emisji światła o określonej długości światła pod wpływem światła pobudzającego. Badanie to jest przydatne w ocenie krążenia siatkówki i naczyniówki oraz w wykrywaniu chorób plamki. Wykonuje się je przy użyciu funduskamery.

Technika badania.

Przed angiografią rozszerza się źrenice podając do worka spojówkowego 1% Tropcamid. Do żyły łokciowej podaje się 5 ml 10% fluoresceiny, a następnie wykonuje zdjęcia dna oka co 1 sekundę w okresie pierwszych 30 sekund badania. Barwnik w 70-85% łączy się z białkami krwi. Póżne zdjęcia wykonuje się czasem w 10, a nawet w 20 minucie.

Objawy uboczne angiografii.

Przejściowo pojawić się mogą nudności, wymioty, zaczerwienienie i świąd skóry, pokrzywka, kichanie, zmiana zabarwienia moczu i skóry. Rzadkością są ciężkie objawy alergiczne: obrzęk krtani, skurcz oskrzeli, wstrząs. Szczególne środki ostrożności obowiązują
u chorych obciążonych internistycznie, badania nie wykonuje się u kobiet w ciąży.

Obrazy angiografii fluoreceinowej.

Dla postaci suchej AMD typowa jest wzmożona fluorescencja o stałych granicach (fot. 5, 6, 7). Postać wysiękowa charakteryzuje się w początkowych fazach badania zwiększoną fluorescencją przypominającą obraz koronki (fot.8). W póżniejszych fazach badania fluorescencja wzmacnia się i rozlewa, dając obraz jasnej plamy bez ostrych granic (fot.9).

 

ANGIOGRAFIA INDOCYJANINOWA (ICG)

Angiografia z użyciem zieleni indocyjaninowej pozwala na zobrazowanie błon podsiatkówkowych ukrytych, czyli położonych głębiej. Angiografia fluoresceinowa
i indocyjaninowa wzajemnie uzupełniają się.
Także ICG wykonuje się je przy użyciu funduskamery.

Technika badania.

Przed badaniem rozszerza się źrenice podając do worka spojówkowego 1% Tropcamid. Do żyły łokciowej podaje się 2-4 ml indocyjaniny. Barwnik łączy się w ponad 90 % z białkami krwi. Następnie wykonuj się zdjęcia dna oka.

Przeciwwskazania do angiografii indocyjaninowej.

Indocyjanina zawiera jod, metabolizowana jest w całości w wątrobie. Badanie przeciwwskazane jest przy nadwrażliwości na jod, w chorobach wątroby, mocznicy,
w ciąży.

 

OPTYCZNA KOHERENTNA TOMOGRAFIA (OCT)

OCT jest jedną z najnowocześniejszych metod diagnostycznych, wykorzystujących skaning optyczny. Analiza współczynnika odbicia światła od poszczególnych warstw siatkówki daje możliwość bardzo wczesnego wykrycia błony podsiatkówkowej i monitorowania leczenia.




 

 

(C) 2008, www.amd.org.pl